محبوبه زنگویی

زمينه و هدف: بيماري عروق كرونر يكي از علل مهم مرگ و مير بيماران ديابتي است. يكي از عوامل خطر ابتلا به اين بيماري، غير طبيعي بودن سطح ليپيدهاي سرم است. با توجه به شيوع بالاي ديابت، مطالعه حاضر با هدف تعيين سطح ليپيدها و ليپوپروتئين هاي سرم در بيماران ديابتي و غير ديابتي مبتلا به بيماري عروق كرونر انجام شد.روش بررسي: در اين مطالعه مورد - شاهدي، 100 بيمار با بيماري عروق كرونري ثابت شده كه ديابت داشتند، به عنوان گروه مورد و 100 نفر با بيماري عروق كرونر كه ديابت نداشتند، به عنوان گروه شاهد مورد بررسي و مقايسه قرار گرفتند. اندازه گيري ليپيدهاي سرم بعد از 12 ساعت در روز اول بستري انجام شد؛ اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون t در سطح ?=0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: ميانگين سطح سرمي كلسترول (P=0.01) و تري گليسيريد (P<0.001) در گروه تجربي، به طور معني داري نسبت به گروه شاهد بالاتر بود ولي ميانگين HDL و LDL تفاوت معني داري را بين دو گروه نشان نداد. شيوع هيپركلسترولمي (Chol>200 mg/dl) و هيپرتري گليسريدمي (TG>200 mg/dl) و HDL پايين (HDL<35 mg/dl) در گروه مورد بيشتر از گروه شاهد بود. LDL بالا در گروه شاهد بيشتر بود.نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي ديس ليپيدمي در بيماران ديابتي كه بيماري عروق كرونر نيز دارند، كنترل منظم و دقيق ليپيدهاي سرم در اين گروه از بيماران لازم و ضروري به نظر مي رسد.

كارديوميوپاتي حاملگي يا Peripartum Cardiomyopathy (PPCM)، نوعي نادر و اختصاصي از كارديوميوپاتي اتساعي بالقوه كشنده است كه در زنان قبلاً سالم اتفاق ميافتد و به اختلال سيستوليك بطن چپ منجر ميشود. شروع آن اغلب تدريجي و اين نارسايي پيشرونده و كشنده است به علت شيوع كم بيماري، مطالعات وسيع اپيدميولوژي و باليني در مورد اين بيماري انجام نشده است و درك كافي از عوامل ايجادكننده و مؤثر در پيشآگهي آن وجود ندارد. موارد گزارش شده در ايران نيز معدود بوده و بيش از چند مقاله اغلب گذشتهنگر در دسترس نويسندگان اين مقاله قرار نگرفت. بيماري كه ما در اينجا معرفي ميكنيم يك زن 29 ساله حاملگي اول است كه با وجود اين كه معيارهاي قطعي PPCM بر مبناي برانوالد را داشت، نه تنها بر خلاف موارد معمول شروع تدريجي نداشت بلكه با شروع حاد و مرگآور ادم ريه در بيماري بروز نمود كه تا روز قبل از عمل سزارين كاملاً سالم بود. با وجود علائم باليني شديد و حاد و كسر جهشي خيلي پايين در بدو مراجعه، پاسخ بيمار به درمان عالي بود و در يك پيگيري دو ساله همچنان خوب بوده و كسر جهشي بطن چپ طبيعي بود.